Bir süre önceye kadar yazılım geliştirmek, büyük ölçüde kod yazmak demekti.
Fonksiyonlar, sınıflar, modüller.
İyi bir geliştirici, temiz kod yazan kişiydi.
Bugün ise yazılım dünyasında sessiz ama derin bir kayma yaşanıyor.
Artık asıl değer:
Tek tek kod parçalarında değil
Uçtan uca sistem mimarisinde oluşuyor.
Ve bu dönüşümün merkezinde, yapay zeka var.
Kod Yazmaktan Mimari Düşünmeye
Klasik yazılım geliştirme yaklaşımı şuna dayanır:
1 – Problemi küçük parçalara böl
2 – Her parça için kod yaz
3 – Sonra bunları birleştir
Bu yaklaşım hâlâ geçerli.
Ancak artık yeterli değil.
Çünkü modern sistemler:
Tek bir uygulama değil
Birden fazla servis
Birden fazla ajan
Birden fazla karar katmanı
içeren canlı organizmalar haline geldi.
Bu noktada geliştiricinin rolü değişir:
Kod yazan kişi olmaktan çıkar,
Sistem düşünen mimar haline gelir.
Yapay Zeka, Kod Üreten Değil Sistem Kurulan Bir Ortak
Bugün yapay zeka:
Fonksiyon yazabiliyor
Test üretebiliyor
Hata bulabiliyor
Ama asıl devrim burada değildir.
Asıl devrim şuradadır:
Yapay zeka artık:
Bir modül değil
Bir kütüphane değil
Bir araç değil
Sistemin aktif bir bileşeni haline gelmektedir.
Bir projede artık şunlar sorulur:
Bu ajan hangi kararı alacak?
Hangi katmanda öğrenme olacak?
Geri besleme nereden gelecek?
İnsan nerede devreye girecek?
Bu soruların hiçbiri “nasıl kod yazarım?” sorusu değildir.
Bunlar:
“Nasıl bir sistem kuruyorum?”
sorusudur.
Geleceğin Geliştiricisi Kim?
Önümüzdeki yıllarda yazılım dünyasında en değerli kişiler:
En hızlı kod yazanlar değil
En çok framework bilenler değil
Şunlar olacaktır:
Karmaşık süreçleri soyutlayabilen
İnsan ile makine arasındaki sınırı doğru çizebilen
Hedefleri, kurallara dönüştürebilen
Sistem davranışını öngörebilen
Yani:
Geliştirici değil,
Dijital sistem mimarı.
Bu, teknik bir rol olduğu kadar,
felsefi bir roldür.
Çünkü artık soru şudur:
Sisteme neyi yaptırabilirim değil,
Sisteme neyi yaptırmalıyım?
Sistem Kurmak = Sorumluluk Almak
Bir fonksiyon yazdığında,
sorumluluğun küçüktür.
Bir sistem kurduğunda ise:
Binlerce karar otomatikleşir
İnsan davranışı etkilenir
Gerçek dünya sonuçları doğar
Bu yüzden sistem kurmak:
Sadece teknik bir eylem değil
Etik bir eylemdir.
Yapay zeka çağında geliştiricinin rolü:
Kod yazan değil,
Karar mimarisi kuran kişidir.
Sonuç: Yeni Meslek, Yeni Kimlik
Gelecek, “yazılımcı” kelimesini yavaş yavaş dönüştürecek.
Yerine şunlar gelecek:
Sistem tasarımcısı
Otonom yapı mimarı
Dijital süreç mühendisi
Ve belki de en doğrusu:
Bilinçli teknoloji kurucusu.
Yorumlar