Tales Bilim Logosu

Paylaş Tweetle Whatsapp Yazdır

Vicdan, insanın içindeki en eski pusuladır.
Yolu göstermez.
Ama yol kaybolduğunda,
ne kadar saptığını fısıldar.

İnsan, vicdanını bir anda kaybetmez.
Onu yavaş yavaş terk eder.

Önce bir küçük taviz verir.
“Bu kadarına da mecburum.”
Sonra bir ikinciyi.
“Zaten herkes böyle yapıyor.”
Sonra üçüncüyü.
“Başka çarem yoktu.”

Ve bir gün,
dün utandığı şeyler,
bugün “normal” olur.

İşte tam o noktada,
her şey mübah görünmeye başlar.

Çünkü artık ölçü kalmamıştır.
Sınır silinmiştir.
İyi ile kötü arasındaki çizgi,
alışkanlık tarafından silinmiştir.

İnsan,
kendi eliyle bir dünya kurar.
Bu dünya dışarıdan bakıldığında düzenlidir.
İşler yürür.
Sistem çalışır.
Hayat devam eder.

Ama içeriden bakıldığında,
o dünya bir cehennemdir.

Bu cehennem,
ateşten yapılmaz.
Zincirden yapılmaz.
Cezadan yapılmaz.

Bu cehennem,
huzursuzluktan yapılır.

Çünkü vicdan kaybolduğunda,
insan artık mutlu olamaz.

Başarı gelir.
Para gelir.
Güç gelir.
Statü gelir.

Ama huzur gelmez.

İnsan, artık neden mutsuz olduğunu bile bilmez.
Çünkü mutsuzluğun sebebi,
dış dünyada değil,
iç dünyadadır.

Vicdan,
insanın yaşamının pusulasıdır.
Hangi yoldan gittiğini değil,
insan kalıp kalmadığını gösterir.

Vicdan kaybolduğunda,
insan hâlâ yaşar.
Hâlâ düşünür.
Hâlâ üretir.

Ama artık
güzel deneyimleri taşıyamaz.

Sevinç yüzeyde kalır.
Haz çabuk biter.
Tatmin hızla boşalır.

Çünkü insanın içinde,
hiç susmayan bir huzursuzluk başlar.

Bu huzursuzluk,
insanın kendi eliyle yarattığı
bir çıkmazdır.

Artık çıkması zordur.
Çünkü çıkmak,
sadece davranışı değil,
kimliği değiştirmeyi gerektirir.

Ve insan,
en çok kendi kurduğu cehenneme bağlanır.

Vicdan,
insanı iyi yaptığı için değil,
insanı koruduğu için değerlidir.

Onu sonsuz bir huzursuzluktan,
sonsuz bir mutsuzluktan,
ve en önemlisi,
kendi kendine yabancılaşmaktan korur.

Vicdan,
insanın insan kalabilmesi için
kendine bıraktığı
son savunma hattıdır.

Kaybolduğunda,
dünya hâlâ döner.
Sistem hâlâ çalışır.
Hayat hâlâ akar.

Ama insan,
yavaş yavaş
o hayatın içinden silinir.

Tales’in Notu:
Vicdanını kaybeden insan,
dışarıda bir cehennem bulmaz.
Cehennemi,
kendi içinde kurar.